fa ارزیابی چند‌معیاره قابلیت اراضی برای کشت دیم (مطالعه موردی: زیرحوضه آبخیز پلاسجان) عمومی Ggeneral پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">در این مطالعه برای بررسی قابلیت اراضی برای کشاورزی دیم در زیرحوضه آبخیز پلاسجان، از روش ارزیابی چندمعیاره استفاده شد. ابتدا با مرور منابع و استفاده از نظر کارشناسان، لایه‌های اطلاعاتی مورد نیاز تعیین، معیارها به‌ روش فازی و محدودیت‌ها به روش بولین استاندارد و وزن معیارها با استفاده از روش تجزیه و تحلیل سلسله مراتبی، تعیین شد. بررسی وزن‌های محاسبه شده نشان داد خاک و اقلیم به ترتیب با 27/0 و 26/0 بیشترین اهمیت را در مطالعه ارزیابی قابلیت دیمکاری دارند. سپس، با استفاده از روش ترکیب خطی وزن‌دار، معیارها و محدودیت‌ها با یکدیگر تلفیق و مدل قابلیت دیمکاری اراضی تهیه و با اعمال طبقه‌بندی مجدد روی آن، نقشه قابلیت دیمکاری اراضی در شش طبقه تهیه شد. نتایج نشان داد در مجموع 178430 هکتار از منطقه در دو طبقه با قابلیت خیلی زیاد و زیاد کشاورزی دیم قرار گرفته است. برای بررسی پایداری اراضی زیر کشت دیم، موقعیت آنها روی طبقات مختلف قابلیت دیمکاری بررسی شد. نتایج نشان داد در مجموع 19686 هکتار از اراضی زیر کشت فعلی در دو طبقه با قابلیت زیاد تا خیلی زیاد و 5999 هکتار در طبقات کمتر قابلیت قرار گرفته‌اند.</span></span></strong><strong><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-family:b lotus;"></span></span></strong></div> <div style="text-align: justify;">In this study, to evaluate the rain- fed land capability in the west of Gavkhooni basin and Plasjn sub- basin, a multi- criteria evaluation method was used. First, by reviewing the literature and expert knowledge, proper data were determined. Criteria and constraint were standardized by Fuzzy and Boolean methods repeatedly and the criteria weights were determined using the analytic hierarchy process. Calculated weights showed that soil and climate criteria with 0.27 and 0.26 had the highest weights among other criteria. Criteria and constraints were combined by considering criteria weights and using the weighted linear combination method; then the rain- fed land capability model was prepared. By re- classing the prepared model, the rain- fed land capability map was produced in 6 capability classes. The results showed that 178430 hectares of the study area was related to very high and high rain- fed capability classes. To determine the rain-fed agriculture sustainability, rain- fed agriculture locations were determined in each land rain- fed capability map. The results showed that 19686 hectares of rain- fed areas were located in high and very high capability and 5999 hectares were the in lower classes.</div> دیمکاری, قابلیت اراضی, خاک, آب, ترکیب خطی وزن‌دار, پلاسجان Rain- fed agriculture, Land capability, Soil, Water, Weighted linear combination, Plasjan 285 297 http://jstnar.iut.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-621-1&slc_lang=fa&sid=1 V. Rahdari وحید راهداری v.rahdary@gmail.com Yes 1. Department of Natural Ecosystems, Hamoun International Wetland Research Institute, University of Zabol, Zabol, Iran. 1. گروه اکوسیستم‌های طبیعی، پژوهشکده تالاب بین المللی ‌هامون، دانشگاه زابل A. Soffianian علیرضا سفیانیان soffianian@cc.iut.ac.ir No 2. Environment Group, Natural Resource Faculty, Isfahan University of Technology, Isfahan, Iran. 2. گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان S. Pormanafi سعید پورمنافی spmanafi@yahoo.com No 2. Environment Group, Natural Resource Faculty, Isfahan University of Technology, Isfahan, Iran. 2. گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان H. Ghayomi Mohammadi حمید قیومی hghaiumi@gmail.com No 3. Isfahan Agricultural and Natural Resources, Research and Education Center, AREEO, Isfahan, Iran. 3. مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران S. Maleki سعیده ملکی sahraa62@yahoo.com No 4. Environment Group, Natural Resource Faculty, University of Zabol, Zabol, Iran. 4. گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه زابل V. Pormardan وحید پورمردان v.pourmardan@yahoo.com No 5. Agriculture Economic Group, Agriculture Faculty, University of Zabol, Zabol, Iran. 5. گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه زابل