fa تعیین سهم نسبی زیرحوضه‌ها در تولید رسوب به‌وسیله داده‌های پذیرفتاری مغناطیسی عمومی Ggeneral پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">هدف از این مطالعه، تعیین سهم نسبی منابع زیرحوضه در تولید رسوب به</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">‌وس</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">یله داده</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">‌ها</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">ی پذیرفتاری مغناطیسی به</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">‌عنوان</span></span></strong> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">منشأ</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">یاب در حوضه آبخیز چهل</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">‌گز</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">ی سنندج است. به این منظور، 20 نمونه از خروجی پنج زیرحوضه برداشت و پذیرفتاری مغناطیسی آن</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">ها</span></span></strong> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">اندازه‌گ</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">یری شد. نتایج تحلیل آزمون کروسکال والیس نشان داد هر سه ردیاب بسامد بالا، پایین و وابسته توانایی تفکیک حداقل دو منبع را دارا هستند. در مرحله دوم، سه ردیاب در منبع زیرحوضه به‌وسیله تحلیل تشخیص آزمون شدند و دو ردیاب با توان تفکیک</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">‌پذ</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">یری متفاوت، بسامد بالا 88 درصد و پذیرفتاری وابسته با 12 درصد و توان تفکیک</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">‌پذ</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">یری هر دو ردیاب با هم در جداکنندگی زیرحوضه</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">‌ها</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> برابر با 90 درصد بود، به</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">‌عنوان</span></span></strong> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">ترک</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">یب بهینه انتخاب شدند، پس این قابلیت را دارند که در مدل تعیین سهم نسبی رسوب شرکت داده شوند. نتایج مدل منشأیابی رسوب بر اساس روش عدم قطعیت </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">Bayesian</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> نشان داد، زیرحوضه</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">‌ها</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">ی تودارصمدی با 44/4 درصد بیشترین سهم و دویسه، چتان و چرندو به</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">‌ترت</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">یب با 35/5، 7/9 و 4/5 و مادیان</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">‌دول</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> با 4/4 درصد کمترین سهم را در تولید رسوب داشت. بر اساس نتایج موجود، زیرحوضه</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">‌ها</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">ی تودارصمدی و دویسه دارای بیشترین میزان تولید رسوب بود، پس در اجرای برنامه</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">‌ها</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">ی مدیریتی حفاظت خاک باید در اولویت قرار گیرند.</span></span></strong></div> <div style="text-align: justify;">The purpose of this study was to determine the relative contribution of sub-basin resources to sediment production by using magnetic susceptibility data as the tracer in Chehelgazi catchment, Sanandaj. For this purpose, 20 samples of the output 5 sub-basins were measured by harvesting and magnetic susceptibility. Kruskal-Wallis test results showed that in all three trackings, frequency high, low and dependent, at least two sources had the ability to differentiate. In the second step, the three tracers were tested on the discriminant analysis by the sub-basin source and two tracers with different power splitters showed the high frequency of 88% and the frequency dependence of 12%; power splitters both tracers together in the sub-basin splitters was 90%, so they were selected as the optimal combination; therefore, they have the capability to determine the relative contribution model of sediment. The results of Bayesian uncertainty model also indicated Todarsamadi sub-basin with 44.4% of the largest contribution and Doveyseh, Chatan and Cherendo sub-basins with 35.5, 7.9 and 4.5, respectively, and Madian Dol sub-basin with 4/4 percent had the lowest contribution to sediment production. Based on the available results, Todarsamadi and Doveyseh sub-basins had the highest amount of sediment production; so these results could be used in soil conservation and management planning.</div> منشأیابی رسوب, پذیرفتاری مغناطیسی, حوضه آبخیز چهل‌گزی, مدل عدم‌قطعیت Bayesian Sediment fingerprinting, Magnetic susceptibility, Chehelgazi catchment, Bayesian uncertainty model 287 298 http://jstnar.iut.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-568-6&slc_lang=fa&sid=1 K. SeydiNaureh کیوان صیدی sediii@yahoo.com No 1. Department of Soil Science and Engineering, College of Agriculture, Isfahan University of Technology, Isfahan, Iran. 1. گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان S. Ayoubi شمس اله ایوبی ayoubi@cc.iut.ac.ir Yes 1. Department of Soil Science and Engineering, College of Agriculture, Isfahan University of Technology, Isfahan, Iran. 1. گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان K. Nosrati کاظم نصرتی nosarti@yahoo.com No 2. Department of Natural Geography, Faculty of Earth Sciences, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran. 2. گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران