fa حذف زیستی کادمیوم به‌وسیله عدسک‌آبی (پتانسیل‌یابی پالایش سبز‌آب و پساب) عمومی Ggeneral پژوهشي Research <p>کادمیوم عنصری مضر برای حیات و آلاینده‌ای خطرناک بهشمار می‌رود. این عنصر از طریق پساب‌ها، زهاب‌ها و فاضلاب‌ها (شهری و صنعتی) سبب آلودگی، کاهش کیفیت وگاهی سمیت منابع آب می‌گردد. با افزایش جمعیت و نیاز به‌منابع آب بیشتر، هم‌چنین افزایش آلوده‌شدن این منابع آبی ارزشمند، نیاز شدیدی به روش‌های نو و ارزان برای پالایش و بهبود کیفیت آب‌ها احساس می‌شود. گیاه‌پالایی با گیاهان آبزی روشی مؤثر و ارزان برای بهبود کیفیت آب و پساب‌هاست. هدف از این مطالعه پتانسیل‌یابی حذف زیستی کادمیوم به‌وسیله عدسک آبی از محیط‌های آبی است که برای دست‌یابی به آن مهم، پس از تعیین pH بهینه‌ی رشد عدسک آبی (Lemna gibba L.)، این گیاه طی 11 روز در محلول غذایی هوگلند، آلوده به 4 سطح مختلف کادمیوم (1، 2، 4 و 6 میلی‌گرم در لیتر) کشت شد و با اندازه‌گیری روزانه‌ی کادمیوم در محلول کشت، هم‌چنین مقدار اولیه و نهایی آن در گیاه حذف زیستی این فلز سنگین از پساب‌ها امکان‌سنجی گردید. اثرات زیستی کادمیوم بر رشد گیاه با اندازه‌گیری شاخص تولید جرم زنده بررسی شد. گیاه عدسک آبی کادمیوم را به‌مقدار زیادی جذب کرد و کارایی حذف کادمیوم به بیش از 91% در سطح آلودگی 4 میلی‌گرم در لیتر رسید. ضریب انتقال و شاخص جذب حداکثری کادمیوم در سطح 6 میلی‌گرم در لیتر، 82/517 و 36/9 میلی‌گرم به‌دست آمد. کمترین و بیشترین مقدار شاخص تولید جرم زنده گیاهی 2 و 71/4 گرم در روز، به‌ترتیب مربوط به سطوح آلودگی 6 و 0 (شاهد) میلی‌گرم در لیتر بود. پالایش زیستی کادمیوم به کمک عدسک‌آبی که گیاه بومی آبگیرهای جنوب ایران است، در محیط مصنوعی امکان‌پذیر است و بررسی پتانسیل آن در گیاه پالایی نیکل از پساب‌های آلوده پیشنهاد می‌شود.</p> <p>Cadmium is a trace element which is harmful to life and is considered as a dangerous pollutant. This element leads to pollution and reduction of water quality and sometimes even to toxicity through contaminated sources such as wastewater (municipal and industrial). Due to the growing population&#39s need for more water resources and increased water resource pollution, a need for new and inexpensive methods for remediation and improving water quality is felt. Phytoremediation with aquatic macrophytes is an effective and inexpensive method for improving water quality and wastewater. In this study, biological removal of cadmium from simulated wastewater was reviewed within 11 days of cultivation of Lemna gibba in Hoagland nutrient solution, at four different concentrations of cadmium (0, 1, 2, 4, and 6 mg L-1). Maximum Bioconcentration Factor and maximum Uptake Index were calculated from 6 mg L-1 metal concentration. Maximum (4.71 g/day) and minimum (2 g/day) Biomass production measurement was obtained from 0 mg L-1 and 6 mg L-1 of pollutant concentration. The plant used in this study was able to accumulated cadmium with the efficiency of up to 91%. However, the pollutant remediation was not completed in a short time. Thus, pollutants&#39 bioremediation from wastewater solutions by Lemna gibba, a native hydrophyte of southern Iran&rsquo;s pounds, is efficient and appropriate.</p> گیاه‌پالایی پساب؛کادمیوم ؛ عدسک‌آبی؛ گیاهان آبزی Wastewater phytoremediation, Cadmium, Lemna gibba, Aquatic macrophyte. 283 294 http://jstnar.iut.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-75&slc_lang=fa&sid=1 A. Parnian امیر پرنیان amir.parnian86@gmail.com Yes Dept. of Soil Sci., Collage of Agric., Shahid Chamran Univ., Ahvaz, Iran. گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز. M. Chorom مصطفی چرم No Dept. of Soil Sci., Collage of Agric., Shahid Chamran Univ., Ahvaz, Iran. گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز. N. Jafarzadeh Haghighi Fard نعمت اله جعفرزاده حقیقی فرد No School of Health, Ahvaz Jundishahpur Univ. of Medical Sci., Ahvaz, Iran.& Environ. Technol. Res. Center, Ahvaz Jundishahpur Univ. of Medical Sci., Ahvaz, Iran. گروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز و مرکز تحقیقات فن‌آوری‌های زیست محیطی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز M. Dinarvand مهری دیناروند No Khuzestan Res. Center of Agric. and Natur. Resour., Ahvaz and Collage of Science., Dept. of Biol., Ferdowsi Univ. of Mashhad, Iran. مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز و گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد