fa بررسی تغییرات مکانی شوری و قلیائیت آب‌های زیرزمینی استان اصفهان با استفاده از زمین آمار عمومی Ggeneral پژوهشي Research کاهش مداوم کیفیت آب زیرزمینی برای فعالیت‌های مختلف کشاورزی در مناطق پهناور خشک و نیمه‌خشک به یک نگرانی اساسی مبدل شده است. بنابراین پهنه بندی کیفیت آب زیرزمینی در یک مقیاس کلان در مدیریت اراضی امری ضروری می‌باشد. هدف مطالعه حاضر پهنه‌بندی توزیع مکانی دو شاخص مهم کیفیت آب زیرزمینی شامل EC و SAR با استفاده از تکنیک‌های زمین آمار در استان اصفهان می‌باشد. تکنیک‌های زمین آمار مختلف مانند کریجینگ، IDW و RBF بر داده‌های 540 حلقه چاه اعمال و نقشه پیوسته EC و SAR در محیط نرم افزار ArcGIS 9.3 تهیه گردید. مطابق نتایج، از میان روش‌های مختلف، روش کریجینگ با مدل واریوگرامی دایره‌ای بهترین عملکرد و کمترین خطا را نشان داد. بنابراین، نقشه‌های تولید شده این روش براساس روش تقسیم‌بندی کیفیت آب ویل کاکس مورد طبقه بندی قرار گرفت. نتایج نشان داد که EC بین 2/392 میکروموس بر سانتی‌متر در غرب استان تا 6/17917 در مناطق شمال و شرق منطقه مطالعاتی متغیر است. حداکثر و حداقل شاخص SAR نیز برای شهرستان‌های خور و بیابانک و سمیرم به‌ترتیب بین 9/38 تا 13/0 تخمین زده شد. مطابق روش ویل کاکس، 13/12 % از آب‌های زیرزمینی استان به‌عنوان کلاس خوب، 16% متوسط، 5/17% نامناسب و 35/54% به‌عنوان کلاس غیرقابل استفاده طبقه‌بندی گردید. به‌طور کلی، کیفیت آب زیرزمینی استان اصفهان از لحاظ کشاورزی، از جنوب به شمال و هم‌چنین از غرب به شرق مخصوصاً در پلایا (اراضی فاقد کشاورزی) که کلاس کیفیت آب غیرقابل استفاده غالب است کاهش می‌یابد. Continuous decline of groundwater quality for agricultural purposes has become a major concern in extensive arid and semi-arid regions. Therefore, mapping the quality of groundwater on a broad scale is an essential step in land management. This study aimed to map spatial distribution of two important groundwater quality indices including EC and SAR in Isfahan province, Iran, using geostatistical techniques. Different techniques such as Kriging, IDW and RBF were applied to water quality data of 540 groundwater wells to map continuous variations of the EC and SAR indices in Arc GIS 9.3 environment. Among the interpolation methods, the Kriging by circular variogram model performed best and had the lowest RMSe error. Therefore, the produced maps from this technique were classified based on Wilcox method. Results showed that EC varies across the province from 392.2 in the west to about 17917.6 µmmhos/ cm in the northwest and eastern parts of the study area. The highest and lowest SAR values were estimated in the towns of Khour va Biabanak and Semirom, ranging from 38.9 to 0.13, respectively. According to the map of irrigation water quality based on Wilcox method, about 12.13 % of the region was classified as good, 16% as moderate, 17.5% as unsuitable and 54.35% as unusable category. In general, the quality of groundwater in Isfahan province decreases from west to east and also from south to north, especially in playas (non-agricultural lands) where the unusable class is dominant. تکنیک های زمین آمار,‌ سیستم اطلاعات جغرافیایی,‌ مدل های واریوگرامی, کیفیت آب زیرزمینی Geostatistical techniques, GIS, Variogram models, Groundwater quality. 183 195 http://jstnar.iut.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-24&slc_lang=fa&sid=1 R. Jafari رضا جعفری reza.jafari@cc.iut.ac.ir Yes College of Natur. Resour., Isf. Univ. Technol., Isfahan, Iran. دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان L. Bakhshandehmehr لیلا بخشنده مهر No College of Natur. Resour., Isf. Univ. Technol., Isfahan, Iran. دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان