Journal of Water and Soil Science

fa برآورد تبخیر و تعرق واقعی در مقیاس منطقه‌ای به کمک داده‌های سنجش از دور در دشت شهرکرد الف- مقایسه نتایج مدل‌های SEBAL و METRIC نسبت به اندازه‌گیری‌های لایسیمتری Estimation of Reference Evapotranspiration at Regional Scale using Remote Sensing Data in Shahrekord Plain - Comparing the Results of SEBAL and METRIC Models to Lysimetric Measurements عمومی Ggeneral پژوهشي Research روش‌های متداول بر‌آورد تبخیر و تعرق ناشی از داده‌های نقطه‌ای هستند که کاربرد آنها محدود و قابل تعمیم به مناطق و حوضه‌های آبخیز وسیع نمی‌باشند. فناوری سنجش از دور این قابلیت را دارد که با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای و برخی داده‌های هواشناسی مقدار تبخیر و تعرق را در منطقه‌ای وسیع برآورد نماید. در این پژوهش به مقایسه برآوردهای تبخیر و تعرق به کمک مدل‌های SEBAL و METRIC براساس داده‌های سنجنده ETM+ از ماهواره لندست7 نسبت به تبخیر و تعرق اندازه‌گیری شده از لایسیمتر در هفت تاریخ‌ گذر ماهواره در محدوده دشت شهرکرد واقع در حوضه آبخیز رودخانه کارون پرداخته شد. نتایج نشان داد مدل SEBAL دارای کمترین مقادیر شاخص‌های NRMSE، MAE و MBE (به‌ترتیب برابر با 317/0، 503/1 میلی‌متر بر روز و 973/0- میلی‌متر بر روز) و بیشترین مقدار شاخص d (768/0) بوده است. شاخص‌های آماری مذکور برای مدل METRIC به‌ترتیب برابر با 420/0، 120/2، 023/2 و 646/0 بوده است. به‌طور کلی نتایج نشان داد مدل SEBAL از دقت بیشتری در برآورد تبخیر و تعرق نسبت به مدل METRIC تحت شرایط حاکم بر دشت شهرکرد برخوردار بوده است. تا زمانی که امکان تأمین آمار کامل هواشناسی به‌صورت ساعتی فراهم آید و یا برخی اصلاحات بر مدل METRIC انجام شود، نتایج مدل SEBAL به واقعیت نزدیک‌تر بوده و لذا مدل SEBAL توصیه می‌شود.   Conventional methods for estimating evapotranspiration are based on point measurement and suitable for local areas, therefore, cannot be generalized for larger areas or watershed basins. The remote sensing technology is capable of using satellite images and meteorological data to estimate evapotranspiration in a wider area. In this study, estimates of evapotranspiration (ET) by SEBAL and METRIC models based on Landsat 7 ETM+ sensor were compared against ET measured by lysimeter on seven satellites passing time over Shahrekord plain located in Karun basin. The results showed that the lowest indices of NRMSE, MAE and MBE (respectively, 0.317, 1.503 and -0.973 mm per day) and the maximum of d index (0.768) belonged to SEBAL. These indices were 0.420, 2.120, 2.023 and 0.646 for METRIC, respectively. The results showed that the SEBAL was more accurate than METRIC model for estimating ET under Shahrekord plain conditions. As long as the possibility of getting complete hourly meteorological data be provided, or some modifications on METRIC model were done, SEBAL show closer results to reality, and therefore is recommended.   تصویر ماهواره, لندست, توازن انرژی سطح, یونجه Satellite imagery, Landsat, Surface energy balance, Alfalfa. 45 55 http://jstnar.iut.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3144-2&slc_lang=fa&sid=1 A. Morshedi علی مرشدی a.morshedi@areeo.ac.ir Yes 1. Dept. of Soil and Water Res., Chaharmahal and Bakhtiari Agric. and Natural Resour. Res. Center, AREEO, Shahrekord, Iran. 1. . بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شهرکرد M. Naderi مهدی نادری khnaderi@yahoo.com No 2. Dept. of Soil Sci., College of Agric., Shahrekord Univ., Shahrekord, Iran. 2. گروه خاکشناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد S. H. Tabatabaei سید حسن طباطبائی Tabatabaei@agr.sku.ac.ir No 3. گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد J. Mohammadi جهانگرد محمدی mohammad@ymail.com No 2. Dept. of Soil Sci., College of Agric., Shahrekord Univ., Shahrekord, Iran. 2. گروه خاکشناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد