جلد 30، شماره 3 - ( 1405 )                   جلد 30 شماره 3 صفحات 65-47 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sobhani-Malekabadi N, Nemati Varnosfaderany M, Mirghaffari N, Sadeghi-Rad M. Optimum Dose Identification of Organic and Inorganic Coagulants for Stone Quarrying Industries' Wastewater Treatment. J Water Soil Sci. 2026; 30 (3) :47-65
URL: http://jstnar.iut.ac.ir/article-1-4540-fa.html
سبحانی نرگس، نعمتی ورنوسفادرانی محمد، میرغفاری نوراله، صادقی راد منیره. تعیین میزان بهینه منعقدکننده‌های آلی و معدنی در تصفیه پساب سنگ‌بری. علوم آب و خاک. 1405; 30 (3) :47-65

URL: http://jstnar.iut.ac.ir/article-1-4540-fa.html


گروه محیط‌ زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، ایران. ، mnorolah@iut.ac.ir
چکیده:   (41 مشاهده)
امروزه استفاده از فرایند انعقاد در تصفیه پساب کارخانه‌های سنگ‌بری گسترش یافته است؛ اما اطلاعات دقیقی درباره نوع منعقدکننده، میزان بهینه مصرف و راندمان حذف آلاینده‌ها وجود ندارد. این پژوهش با هدف بررسی کارایی منعقدکننده‌های مختلف آلی و معدنی شامل پلی‌آلومینیوم کلراید، سولفات آلومینیوم، کلرید آهن، زئولیت، پلی‌اکریل‌آمید آنیونی و کاتیونی در تصفیه پساب انواع سنگ تولیدی (شامل گرانیت، مرمریت و تراورتن) کارخانه‌های سنگ‌بری شهرک صنعتی محمودآباد اصفهان انجام شد. در این مطالعه آزمایشگاهی، اثر غلظت منعقدکننده و شرایط اختلاط در تصفیه چهار نوع پساب خام با استفاده از روش سطح پاسخ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد مقادیر بهینه مصرف برای زئولیت، کلرید آهن و پلی‌آلومینیوم کلراید برابر 200 میلی‌گرم بر لیتر، برای سولفات آلومینیوم 100 میلی‌گرم بر لیتر و برای پلی‌اکریل‌آمید آنیونی و کاتیونی 0/5 میلی‌گرم بر لیتر است. در بین مواد مورد بررسی، پلی‌اکریل‌آمید آنیونی، پلی‌اکریل‌آمید کاتیونی و پلی‌آلومینیوم کلراید به ترتیب بهترین عملکرد را داشتند. زئولیت با راندمان حذف 16/5 درصد برای پساب تراروتن سفید و پلی‌اکریل‌آمید آنیونی با راندمان 98/1 درصد برای پساب مرمریت به ترتیب ضعیف‌ترین و مؤثرترین منعقدکننده شناخته شد. همچنین، از بین سه عامل زمان انعقاد، سرعت اختلاط و مقدار ماده منعقدکننده، سرعت اختلاط و دوز ماده منعقدکننده بیشترین تأثیر را بر حذف کدورت داشتند.
 
متن کامل [PDF 3148 kb]   (27 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم آب و خاک دانشگاه صنعتی اصفهان می‌باشد.

طراحی و برنامه نویسی: یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Water and Soil Science

Designed & Developed by: Yektaweb

تحت نظارت وف ایرانی