Sobhani-Malekabadi N, Nemati Varnosfaderany M, Mirghaffari N, Sadeghi-Rad M. Optimum Dose Identification of Organic and Inorganic Coagulants for Stone Quarrying Industries' Wastewater Treatment. J Water Soil Sci. 2026; 30 (3) :47-65
URL:
http://jstnar.iut.ac.ir/article-1-4540-fa.html
گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، ایران. ، mnorolah@iut.ac.ir
چکیده: (41 مشاهده)
امروزه استفاده از فرایند انعقاد در تصفیه پساب کارخانههای سنگبری گسترش یافته است؛ اما اطلاعات دقیقی درباره نوع منعقدکننده، میزان بهینه مصرف و راندمان حذف آلایندهها وجود ندارد. این پژوهش با هدف بررسی کارایی منعقدکنندههای مختلف آلی و معدنی شامل پلیآلومینیوم کلراید، سولفات آلومینیوم، کلرید آهن، زئولیت، پلیاکریلآمید آنیونی و کاتیونی در تصفیه پساب انواع سنگ تولیدی (شامل گرانیت، مرمریت و تراورتن) کارخانههای سنگبری شهرک صنعتی محمودآباد اصفهان انجام شد. در این مطالعه آزمایشگاهی، اثر غلظت منعقدکننده و شرایط اختلاط در تصفیه چهار نوع پساب خام با استفاده از روش سطح پاسخ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد مقادیر بهینه مصرف برای زئولیت، کلرید آهن و پلیآلومینیوم کلراید برابر 200 میلیگرم بر لیتر، برای سولفات آلومینیوم 100 میلیگرم بر لیتر و برای پلیاکریلآمید آنیونی و کاتیونی 0/5 میلیگرم بر لیتر است. در بین مواد مورد بررسی، پلیاکریلآمید آنیونی، پلیاکریلآمید کاتیونی و پلیآلومینیوم کلراید به ترتیب بهترین عملکرد را داشتند. زئولیت با راندمان حذف 16/5 درصد برای پساب تراروتن سفید و پلیاکریلآمید آنیونی با راندمان 98/1 درصد برای پساب مرمریت به ترتیب ضعیفترین و مؤثرترین منعقدکننده شناخته شد. همچنین، از بین سه عامل زمان انعقاد، سرعت اختلاط و مقدار ماده منعقدکننده، سرعت اختلاط و دوز ماده منعقدکننده بیشترین تأثیر را بر حذف کدورت داشتند.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
عمومی