جلد 22، شماره 4 - ( علوم آب و خاک - علوم و فنون کشاورزی و منابع طبیعی- زمستان 1397 )
جلد 22 شماره 4 صفحات 397-385 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1. گروه خاکشناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان ، shirvani@cc.iut.ac.ir
چکیده: (8317 مشاهده)
پلیمر زیستی آلژینات بهدلیل دارا بودن تمایل و ظرفیت زیاد برای جذب فلزات سنگین، ماده مناسبی برای حذف این فلزات از آبهای آلوده بهشمار میرود، اما ساختار فیزیکی ضعیف ژل تولید شده از آلژینات عامل محدود کننده استفاده عملی از این ترکیب است. در این مطالعه، از کانی رسی سپیولیت بهعنوان استحکام دهنده ژل آلژینات استفاده و ترکیبات هیبرید حاصل از اختلاط نسبتهای مختلف آلژینات: سپیولیت (1:2، 1:4 و 1:8) تهیه شد. قابلیت جذب سرب در غلظتهای متفاوت (25 تا 2000 میلیگرم بر لیتر) در چهار دمای 15، 25، 35 و 45 درجه سلسیوس برای تعیین ثابتهای همدما و ترمودینامیکی جذب سرب بهوسیله پلیمر آلژینات، رس سپیولیت و ترکیبات هیبریدی آنها مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که مدلهای لانگمویر و فروندلیچ همدماهای جذب سرب توسط جاذبهای مورد مطالعه را بهخوبی توصیف میکنند. بر اساس پیشبینی مدل لانگمویر، آلژینات بیشترین و سپیولیت کمترین ظرفیت جذب سرب را نشان دادند و جاذبهای هیبرید از این نظر حد واسط بودند. با افزایش دما از 15 تا 45 درجه سانتیگراد ظرفیت و قدرت جذب سرب توسط تمامی جاذبها افزایش یافت. مقادیر منفی محاسبه شده برای تغییرات انرژی آزاد گیبس، برخود بهخودی بودن و مقادیر مثبت تغییرات انتالپی به ماهیت گرماگیر جذب سرب توسط جاذبهای مذکور دلالت دارند. همچنین مقادیر مثبت تغییرات انتروپی جذب سرب نشانگر افزایش بینظمی در نتیجه تغییرات ساختاری اجزای سیستم است. بهطورکلی میتوان نتیجه گرفت باوجود اینکه پایدارسازی آلژینیات با سپیولیت موجب کاهش ظرفیت جذب سرب توسط این پلیمر زیستی میشود، هیبریدهای حاصل نیز ظرفیت قابل توجهی در حذف سرب از محلولهای آبی دارند.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |